بسمه تعالی


چهل‌امین فجر انقلاب اسلامی مبارک باد.


سلسله مقالاتی که تحت عنوان «چهلچراغ» تقدیم شما می‌شود، بازارسال بخش‌هایی از درس‎ها و نوشته‌های جناب آقای سید محمد روحانی (معلّم ارجمند و نویسنده کتاب «ایستاده در باد») در نیمه دوم دهه 1370 هجری شمسی است. آن درس‌ها و نوشتارها اینک به قلم خود ایشان بازنویسی و تدوین و منتشر شده و بنیاد توسعه فردا به مناسبت چهل سالگی انقلاب اسلامی و به‌عنوان هدیه این عید بزرگ خدمتتان بازارسال می‌نماید. 

 

بخش سوم مقالات_از شماره 21 تا 30

 

 

- چراغ بیست و یکم ، مدتي اين مثنوي تأخير شد
"قرار" بود طبق "روال" گذشته، مقالات هفدهم تا بیستم (به قلم سید محمد روحانی) را آماده کنیم تا آنها را "به نوبت" تقدیم شما گرامیان کنیم اما عروج مظلومانه و قهرمانانه «حاج قاسم سلیمانی» همه نوبتها و قرارها را زیر و زبر کرد،
و این چنین بی‌قرار شدیم که نیازی به گفتن نیست چراغ بیست و یکم را روشن می‌کنیم به یاد سردار دلها، قهرمان و مجاهد راه خدا
تا یادمان باشد که در روال نظم و تدبیر عالَم، مجاهدان راه خدا از هر نوبت و قرار دنیایی سبقت می‌گیرند؛
گویی که همواره نوبت با آنهاست: در صف پیکار با دشمنان خدا، در صف ایثار و جانفشانی در راه خدا، در مسابقه اعتلای کلمه حق، در صف توحید، در صف عبادت و معنویت، در مسابقه عروج و فنا و وصال، و بالاخره در صف ورود در بهشت، چنان که پیامبر گرامی اسلام (ص) فرموده است: أوَّلُ مَن يَدخُلُ الجَنَّةَ شَهِيدٌ (نخستين كسى كه وارد بهشت مى شود شهيد است .)

چراغ بیست و یکم :

 تقدیم به سپهسالار لشگر اسلام، و بزرگ‌سردار تاریخ ایران، شهیدحاج‌قاسم‌سلیمانی و دو یار جاودانه‌اش در دنیا و آخرت، شهیدابومهدی‌‌المهندس و شهیدعمادمغنیه اعلی‌الله‌تعالی‌درجاتهم‌فی‌اعلی‌علیین


جهاد، بدون شك یکی از شورانگیزترین موضوعات در فرهنگ قرآن و روایات ماست. در قرآن نیز آیات مربوط به جهاد و آیاتی كه در وصف مجاهدان راه خدا آمده، آیاتی هستند بسیار پرشور‌‌و‌هیجان. اما مجاهدان چه كسانی هستند؟
آیا از نگاه قرآن، جهاد -فقط و‌فقط- عنوانیست برای كسانی كه در قامت رزمنده در جنگ‌ها حاضر می‌شوند؟ همین و بس؟
به نظر می‌رسد قرآن برای گشودن این معما، كلیدهایی را در اختیار ما قرار داده كه نشان می‌دهند كشتن و كشته شدن، یكی از بارزترین و ملموس‌ترین مصادیق جهاد است اما همه معنای آن نیست و در پشت مفهوم جهاد، معنای وسیع‌تری وجود دارد.
به‌طوری كه فرضا اگر در برهه‌ای از روزگار، جنگی در کار نباشد، باز هم جهاد و مجاهدت، كاملا موضوعیت خواهد داشت. یعنی ازنگاه قرآن حتی در روزگار صلح مطلق نیز ـ فرضا اگر چنین روزگاری امكان‌پذیر باشد ـ می‌توان كسانی را داشت كه بدون هیچ مسامحه‌ای باید آنها را مجاهد نامید؛ درست مثل كسانی كه در روزگار جنگ، مجاهد راه خدایند.
ازنگاه قرآن، می‌توان مؤمنان را به دو گروه تقسیم كرد «مجاهدان» و «قاعدان» (جهادگران و نشستگان) هردو‌ گروه هم، ممدوح خدا هستند. اما مدحی كه خداوند از مجاهدان می‌كند، كجا و مدحی كه از قاعدان می‌كند، كجا؟
چه چیزی باعث شده كه مجاهدان، در جنگ پیشقدم شوند و قاعدان ـ با آن‌كه انسان‌های خوب و مؤمنی هم هستند ـ از مجاهدان عقب بیفتند؟
اگر خصائل و ویژگی‌های مجاهدان معلوم شود، می‌توان نتیجه گرفت، چنانچه این خصلت‌ها در كسی باشد، او از مجاهدان است و اگر این خصلت‌ها در كسی نباشد، او از قاعدان محسوب می‌شود. بنابراین حتی اگر به‌دلیل شرایط روزگار، جنگی هم درنگیرد، باز ـ به‌خاطر وجود همین خصلت‌ها ـ مجاهدان بر قاعدان برتری خواهند داشت.
این خصلت‌ها كدامند؟ یعنی چه ویژگی‌هایی در مجاهدان هست كه آنها را –چه در زمان جنگ و چه در زمان صلح- از بقیه مؤمنان متمایز می‌كند؟

 ادامه مطلب را در فایل مربوطه از لینک زیر دریافت فرمایید:

دانلود:

 21- مقاله بیست و یکم با عنوان «چراغ بیست و یکم»

 

 


 


چراغ بیست و دوم : 
  و اما، نظرسنجی!


در مقالات چراغ هجدهم، چراغ نوزدهم و چراغ بیستم از سلسله مقالات چهلچراغ، مشروعیت و مقبولیت نظامات سیاسی مطرح شد و استدلال شد که ادعای لیبرالیست‌های غربی (و برخی دنباله‌روهای شیفته غرب) که نظامات سیاسی غرب را غیر ایدئولوژیک معرفی می‌کنند، از نظر منطقی ادعایی باطل و از نظر رفتاری دروغی مفتضح است. هم‌چنین با استدلال نشان داده شد که فارغ از مبانی ایدئولوژیک و بدون پیش‌فرض‌های ایدئولوژیک، دفاع یا نقد مشروعیت یک نظام سیاسی منطقاً ناممکن است و ادعای بحث غیر ایدئولوژیک در این‌باره اگر فریبکارانه نباشد ساده‌اندیشانه خواهد بود.


 اما اگر از بحث‌های ایدئولوژیک بگذریم، نوبت به مقبولیت و پذیرش نظام در نزد مردم می‌رسد. در مقالات چراغ نوزدهم و چراغ بیستم میزان مقبولیت نظام جمهوری اسلامی بر اساس معیارهای لیبرالیستی نیز ارزیابی شد. در آن مقالات، مقبولیت مردمی نظام جمهوری اسلامی از دو منظر مرور گردید:
یکی از منظر مقبولیت نظام در مقطع تأسیس (مقاله چراغ نوزدهم ) و دیگری مقبولیت مردمی نظام پس از تأسیس و در دوران استقرار نظام (مقاله چراغ بیستم ).
 نشان داده شد که حکومت جمهوری اسلامی ایران با تمام ضعف‌ها و اشکالات ریز و درشتی که به آن وارد است، حتی با معیارهای غربی‌ها نیز نمره بالایی در مقبولیت مردمی دارد؛ چنان‌که اگر مقبولیت نسبی نظام جمهوری اسلامی قابل پذیرش نباشد آن‌گاه مقبولیت هیچ نظام لیبرالیستی نیز قابل‌قبول نخواهد بود.
غربی‌ها گاهی از معیار دیگری هم برای ارزیابی نظامات سیاسی استفاده می‌کنند: «نظرسنجی»

 
 با تمام بحث‌های علمی و روش‌شناسانه که درباره اعتبار نظرسنجی‌ها و قابلیت اتکا به آنها مطرح می‌شود، به هر حال نظرسنجی‌ها ابزار مهمی هستند و نمی‌توان به نتایج آنها بی‌اعتنا بود. امروزه متخصصانی در زمینه نظرسنجی‌ها وجود دارند که کار اصلی آنها رفع همان شبهات روش‌شناسانه است تا اعتبار نظرسنجی را حفظ کنند.
اکنون می‌خواهیم به سراغ نظرسنجی‌های مشهوری برویم که در آنها تلاش شده دیدگاه‌ها و گرایش‌های جامعه ایرانی سنجیده شود. نظرسنجی‌های مشهوری را مرور خواهیم کرد که نگاهی به طراحان و مدیران و شورای علمی آن نظرسنجی‌ها کافیست تا مطمئن باشیم اگر نظرسنجی دارای سوگیری سیاسی بوده باشد، در جهت دفاع و توجیه به نفع نظام جمهوری اسلامی نبوده است.

برای مراجعه به مقالات هجدهم، نوزدهم و بیستم و مطالعه پیشینه این بحث، به لینک‌های پایین صفجه مراجعه شود:

 

دانلود:

 22- مقاله بیست و دوم با عنوان «چراغ بیست و دوم»

 

 


 

 

 

 

 

جهت مراجعه و مطالعه بخش‌های دیگر کلیک فرمایید: